Wilhelm, greatly impressed, approached the old man, who was now out of seclusion. “So you can make it rain?” he inquired. Of course he could not, the old man scoffed. “But there was the most persistent drought until you came,” Wilhelm objected, “and then – within three days – it rains?” “Oh,” responded the man, “that was something quite different. You see, I come from a region where everything is in order, it rains when it should and is
fine when that is needed, and the people also are in order and in themselves. But that was not the case with the people here, they were all out of Tao and out of themselves. I was at once infected when I arrived, so I had to be quite alone until I was once more in Tao and then naturally it rained.”

Wat is geestenergie?
De meeste mensen die sterven blijven niet hangen als geestenergie. Ondanks dat ervaren mensen toch dat er een aanwezigheid is van een overledene. Sensitieve mensen en jonge kinderen kunnen ermee communiceren. Het verschil met geestenergie is dat deze overleden mensen zich bewust zijn van het feit dat ze overleden zijn en kunnen komen en gaan in vrijheid. Dat is voor geestenergie niet mogelijk, door de staat van verwarring rondom hun overlijden zitten ze vast in deze aardse realiteit.

Geestenergie kan voorkomen in ruimtes en in het energieveld van mensen. Het is de achtergebleven energie van een overleden persoon die zich op bewustzijnsniveau niet realiseert dat hij of zij is overleden. Het is een staat van verwarring. Dit gebeurt vaak wanneer iemand plotsklaps overlijdt door bijvoorbeeld een ongeluk of zelfmoord. Ook als de achterblijvers deze persoon niet kunnen loslaten of als de overledene zelf sterke aanhechtingen had in het aardse, materieel of emotioneel kan zich dit manifesteren als geestenergie.

Uniek aan geestenergie is dat het zich door ruimtes kan verplaatsen en in en uit het huis kan gaan. Wanneer mensen de aanwezigheid van geestenergie ervaren is meestal de eerste reactie deze te willen verdrijven, wat het probleem energetisch groter maakt. Er ontstaat door het verzet meer spanning rondom de geestenergie.

De meeste geesten hebben geen kwade bedoelingen en zijn op zoek naar iemand die ze kan vertellen wat er aan de hand is. Geesten kunnen na lange tijd en veel opgebouwde spanning overgaan in klopgeesten. Door de hoeveelheid spanning die ze vasthouden zijn klopgeesten in staat om in de aardse realiteit dingen te manifesteren. Een klopgeest kun je horen lopen in huis, kan deuren openen en voorwerpen verplaatsen. Een dergelijke verstoring in huis brengt veel passieve energie met zich mee en  door het tekort aan Chi (levensenergie) kunnen ruimtes lokaal koud en donker aanvoelen.

Het probleem is dus niet zozeer dat de geestenergie jou iets persoonlijk wil aandoen, maar hun aanwezigheid in de ruimte zorgt voor een tekort aan levensenergie. Daar heb je als bewoner last van. Een geestenergie heeft Chi nodig om zich te kunnen blijven manifesteren en deze energie wordt aan de ruimte ontrokken als een soort voeding. Hierdoor voelen ruimtes passief, donker en kil aan.

Hoe komt geestenergie in je huis?

• Iemand is in huis overleden en blijft als geestenergie achter.
• Iemand heeft lang op die plek gewoond, is elders gestorven en keert terug naar de plek waar hij/zij zich veilig heeft gevoeld.
• Van een historische plek als een slagveld, oude begraafplaats, offerplek of executieplek in de nabije omgeving van je huis.
• Persoonsgebonden; de geestenergie is voelbaar in je persoonlijke energieveld door een bijzondere band met die overleden persoon.

Hoe kun je geestenergie herkennen in je huis?

• Het gevoel van menselijke aanwezigheid.
• Het gevoel bekeken te worden.
• Donkere vlekken in je ooghoeken zien wegschieten, als je kijkt is er niets te zien.
• Lokale kou, ruimtes die niet warm te stoken zijn.
• Donkere waas in ruimtes.
• Windvlaag langs je heen.
• Voorwerpen zijn verplaatst of raken onverklaarbaar kwijt en worden niet meer terug gevonden.

In 1993 kwamen vierduizend mensen die goed konden mediteren bijeen in Washington, D.C.. Hun doel was de criminaliteit in de stad met twintig procent terug te brengen. Gedurende het experiment, dat acht weken duurde, daalde de criminaliteit met maar liefst 23 procent. Ook waren er minder verkeersongevallen, was het minder druk op de spoedeisende hulp van ziekenhuizen en werden minder mensen ziek. Dergelijke experimenten zijn sindsdien 48 keer succesvol herhaald, onder meer in oorlogsgebieden als Israël en Libanon.

Hoeveel mensen heb je nodig hebt om dit effect ook in je eigen omgeving te bereiken? Dat is ook onderzocht en blijkt ongeveer 1 procent van een samenleving te zijn. Als deze mensen echter geoefend zijn in meditatie, heb je aan de wortel uit 1 procent van een samenleving al genoeg. Voor een stad als Amsterdam, met zo’n achthonderdduizend inwoners, ga je dus effectief worden met negentig mensen. Een heel kleine groep mensen kan dus een groot effect hebben op de samenleving, indien zij coherent zijn – dat betekent: stil, afgestemd, beschikbaar.

info: www.kristijn.com

But what if that search for happiness was based on a huge misconception, a misconception that has been drummed into us since birth, that we are separate individuals?

In Who’s Driving the Dreambus? film makers Boris and Claire Jänsch go on a personal journey through a series of interviews with eminent spiritual teachers, philosophers and writers – in a quest to unravel what it means to be alive. This radical and challenging documentary ventures into the heart of the mystery of identity, flipping the idea of spiritual endeavour on its head, revealing a message so profound and yet so simple that it might just end the search.